udokumentowanych herbów i odmian
Brodzic, Gozdawa, Krzywda, Sas, Wczele oraz odmiana herbu Wczele w haśle Uruskiego.
Zobacz indeks heraldycznyŹródłowe kompendium nazwiska
Pogorzelscy — historia, herby, osoby i źródła
Opracowanie poświęcone wszystkim udokumentowanym rodzinom i osobom noszącym nazwisko Pogorzelski. Łączy herbarze, akta urzędowe, metryki i materiały archiwalne w jednym, cytowalnym zasobie.
Pogorzelscy w źródłach
Jedno nazwisko pojawia się w kilku odrębnych kontekstach heraldycznych i regionalnych. Serwis zachowuje te rozróżnienia, opisując każdą wzmiankę poprzez konkretny dokument i lokalizator.
zakres źródeł historycznych
Najstarsze zestawione wzmianki sięgają XV wieku; materiał obejmuje także urzędy, elekcje i legitymacje szlacheckie.
Zobacz chronologięHerby Pogorzelskich
Indeks prowadzi do osobnych opracowań każdej rodziny heraldycznej wymienionej w podstawowych herbarzach.
Zapis źródłowy
Brodzic
Wzmianka z 1427 roku została przytoczona przez Uruskiego za Notatami Zamoyskiego.
Zapis źródłowyGozdawa
Jakub był dziedzicem Pogorzelca w 1576 roku; Stefan podpisał elekcję Władysława IV w 1632 roku.
Zapis źródłowyKrzywda
Uruski wywodzi nazwisko od Pogorzeli w ziemi nurskiej i przytacza wzmianki od 1472 roku.
Zapis źródłowySas
W herbarzu odnotowano przydomek Peregud i legitymację 66 osób w guberni mińskiej w 1838 roku.
Zapis źródłowyWczele
Paprocki nazywa ich domem starodawnym i znacznym; Uruski wymienia kasztelanów Andrzeja i Stanisława.
Zapis źródłowyWczele odm.
W tej części hasła wymieniono Jakuba, dziedzica Czesram w 1566 roku.
Mazowsze · ziemia nurska
Pogorzelscy herbu Krzywda
Herbarze wiążą tę rodzinę z Pogorzelą w ziemi nurskiej. Materiał od XV wieku uzupełniają zapisy Metryki Koronnej i suffragia elekcji 1648 roku.
„Pogorzelscy w Mazowszu dom rozrodzony” — Bartosz Paprocki, s. 442.
Rejestr faktów
| Identyfikator | Treść | Kategoria | Źródło i lokalizacja | Data weryfikacji |
|---|---|---|---|---|
| MP-HERB-0001 | Uruski wymienia Pogorzelskich herbu Brodzic i łączy ich z Pogorzelcem w ziemi lwowskiej. | Fakt | Herbarz Uruski, t. XIV, s. 164 | 18–20 V 2024 |
| MP-HERB-0002 | Jakub Pogorzelski herbu Gozdawa został zapisany jako dziedzic Pogorzelca w 1576 roku. | Fakt | Herbarz Uruski, t. XIV, s. 164 | 6–8 IX 2024 |
| MP-HERB-0003 | Herbarze odnotowują mazowieckich Pogorzelskich herbu Krzywda; Uruski przytacza wzmiankę o Marcinie z 1472 roku. | Fakt | Herbarze Uruski, t. XIV, s. 164; Paprocki, s. 442 | 12–14 VI 2025 |
| MP-HERB-0004 | Uruski odnotowuje Pogorzelskich herbu Sas na Rusi Białej oraz legitymację 66 osób w guberni mińskiej w 1838 roku. | Fakt | Herbarz Uruski, t. XIV, s. 166 | 20–22 XI 2025 |
| MP-HERB-0005 | Andrzej Pogorzelski herbu Wczele piastował urząd kasztelana przemęckiego w 1638 roku. | Fakt | Herbarz Uruski, t. XIV, s. 166–167 | 8–10 II 2026 |
| MP-HERB-0006 | Uruski wydziela Pogorzelskich używających odmiany herbu Wczele i wymienia Jakuba, dziedzica Czesram w 1566 roku. | Fakt | Herbarz Uruski, t. XIV, s. 167 | 6–8 VIII 2026 |
Osoby, miejsca, wydarzenia
Trzy indeksy porządkują rozproszone wzmianki i prowadzą do kontekstu źródłowego.
Osoby
- Marcin Pogorzelski
Wzmiankowany w 1472 roku przez Uruskiego w części poświęconej herbowi Krzywda. - Jakub Pogorzelski
Dziedzic Pogorzelca w 1576 roku, odnotowany pod herbem Gozdawa. - Stefan Pogorzelski
Elektor Władysława IV z ziemi zakroczymskiej w 1632 roku. - Andrzej Pogorzelski
Kasztelan przemęcki w 1638 roku, przedstawiciel Pogorzelskich herbu Wczele.
Miejsca
- Pogorzelec, ziemia lwowska
Miejsce wiązane przez Uruskiego z Pogorzelskimi herbu Brodzic. - Pogorzelec
Dziedzictwo Jakuba Pogorzelskiego herbu Gozdawa w 1576 roku. - Pogorzele, ziemia nurska
Miejscowość, od której Uruski wywodzi nazwisko mazowieckich Pogorzelskich herbu Krzywda. - Ziemia zakroczymska
Obszar reprezentowany przez Stefana Pogorzelskiego podczas elekcji 1632 roku.
Daty
- 1427
Wzmianka przytoczona przy herbie Brodzic. - 1472
Marcin Pogorzelski w haśle herbu Krzywda. - 1648
Pogorzelscy w suffragiach elekcji. - 1838
Legitymacja Pogorzelskich herbu Sas.
Źródła archiwalne
Opracowanie wskazuje dokument, wydanie, stronę, kartę lub numer wpisu. Reprodukcje pełnią funkcję dowodową, a nie dekoracyjną.
Metoda i cytowanie
Treść rozdziela fakt źródłowy, hipotezę oraz legendę lub tradycję. Cytowanie prowadzi do konkretnego rekordu i publikacji.
Identyfikacja
Osoba, miejsce, data, herb i brzmienie nazwiska są zapisywane w kontekście dokumentu.
Weryfikacja
Twierdzenie otrzymuje lokalizator umożliwiający odnalezienie podstawy źródłowej.
Publikacja
Rekord ma stały identyfikator, kategorię i datę weryfikacji.