XV i XVI wiek
Najwcześniejszą datą przytoczoną w podstawowym zestawie jest rok 1427, wskazany przez Uruskiego w opisie Pogorzelskich herbu Brodzic. Dla mazowieckich Pogorzelskich herbu Krzywda herbarz notuje Marcina w 1472 roku i synów Niemiery w 1496 roku.
W XVI wieku pojawiają się odrębne zapisy Jakuba herbu Gozdawa, dziedzica Pogorzelca w 1576 roku, oraz Jakuba używającego odmiany herbu Wczele, dziedzica Czesram w 1566 roku.
XVII wiek
Dokumentacja XVII wieku łączy przekazy herbarzowe z aktami urzędowymi. Stefan Pogorzelski z ziemi zakroczymskiej podpisał elekcję Władysława IV w 1632 roku. Andrzej herbu Wczele był kasztelanem przemęckim w 1638 roku.
W 1643 roku Tomasz Pogorzelski, sędzia ziemski nurski, występuje jako komisarz królewski i sygnatariusz laudum sejmiku ostrowskiego. W 1647 roku zapisy Metryki Koronnej dokumentują sprawę długu Wojciecha Pogorzelskiego. Rok później Wojciech, Zygmunt, Władysław i Andrzej znaleźli się w suffragiach elekcji 1648 roku.
XIX wiek
Uruski odnotowuje legitymację 66 Pogorzelskich herbu Sas w guberni mińskiej w 1838 roku. W materiale dotyczącym Pogorzelskich herbu Krzywda znajduje się również zapis legitymacji kowieńskiej z 1862 roku.
Indeks heraldyczny
Każda rodzina heraldyczna ma osobne opracowanie. Taki układ zachowuje granice informacji przekazanych przez źródła i pozwala rozwijać poszczególne linie niezależnie.