Pogorzelscy w „Rodzinie. Herbarzu szlachty polskiej”

Piszą się z Pogorzelca, w ziemi lwowskiej 1427 r. (Notaty Zamoyskiego).

Wzięli nazwisko od wsi Pogorzelca, w Zakroczymskiem. Jakób, dziedzic Pogorzelca 1576 roku (Ks. Poborowe). Stefan, elektor 1632 r. z ziemi zakroczymskiej.

Wzięli nazwisko od wsi Pogorzele, w ziemi nurskiej, i już Paprocki nazywa ich domem starodawnym. Marcin 1472 r. Piotr, Adam, Andrzej i Stanisław, synowie Niemiery, 1496 roku, Dobrogost, Stanisław i inni 1496 r. od swego dziedzictwa wsi Chmielowo brali nazwisko Chmielewski (Akta Łomżyńskie, Nurskie i Wąsoskie).

Bartłomiej, Jan, Stanisław i inni 1506–1530 r. Andrzej, Bartłomiej, Marcin, Marek, Mikołaj, Stefan, Zygmunt i inni prowadzili 1547 r. proces o granice dóbr Pogorzeli. Dobrogost, Jakób, Piotr, Stanisław i Wojciech, synowie Piotra, dziedzice Pogorzeli 1565 r. Jan, Feliks, Stanisław i Wojciech, synowie Jakóba, 1581 r. Maciej i Tomasz, synowie Franciszka, 1582 r. Jan i Krzysztof, synowie Stanisława, 1584 r. Marcin, syn Wojciecha, 1589 r. Abraham, syn Jana, dziedzic Pogorzeli 1589 roku. Abraham, syn Eliasza, 1597 r.

Idzi, chorąży nurski 1604 r., otrzymał 1614 r. królewszczyzny Krzywicę, Wólkę i Jabłoń; z żony Barbary-Konstancyi Bobowskiej jego synowie, Tomasz i Wojciech, elektor 1632 r. z wojew. podlaskiego; po Tomaszu, elektorze 1632 r. z ziemi nurskiej, dziedzicu dóbr Twarogi, sędzim grodzkim nurskim 1643 r., z żony Barbary Oborskiej, córki Marcina, syn Marcin podpisał elekcyę 1674 r. z ziemią nurską.

Jakób, podstoli 1621 r., cześnik 1623 r., chorąży 1630 roku nurski, elektor 1632 r. z ziemi nurskiej, nabył 1639 r. dobra Jastrzębie, i z żony Maryanny Bielińskiej pozostawił synów: Jana, elektora 1648 roku z ziemi nurskiej, żonatego z Elżbietą Lasocką, Władysława, który w 1667 r. sprzedał dobra Jaźwiny, a w 1648 roku podpisał elekcyę z ziemią nurską, i Zygmunta, chorążego nurskiego, elektora 1648 r. z ziemi nurskiej, po którym córki, Teofila i Zofia.

Jan, komornik ziemski drohicki 1622 r. Katarzyna, żona Stanisława Brzeskiego, starosty nurskiego 1625 r. Wojciech, starosta nurski 1645 r., elektor 1648 r. z wojew. podlaskiego. Andrzej, chorąży wojsk koronnych, podczaszy nurski 1661 r., elektor 1669 r. i 1674 r. z ziemi nurskiej, zaślubił Konstancyę Laskowską, wojewodziankę płocką, i z niej miał córkę Maryannę Madalińską. Andrzej, burgrabia brański 1672 r. Wojciech, sędzia ziemski nurski, pozostawił syna Andrzeja 1679 r. Ludwik, elektor 1697 r. z wojew. podlaskiego.

Karol, Leon i Teodor, synowie Michała, 1731 r. Kazimierz i Leon, synowie Stanisława, 1732 r. Krzysztof, Michał, Stanisław i Wojciech podpisali elekcyę 1733 r. z wojew. podlaskiem (Metr. Kor., Conv. Vars., Don. Vars., Ks. Gr. Czerskie, Nurskie i Łomżyńskie, Zap. i Wyr. Tryb. Lubel. i Piotrk., Sigil.).

Po Jakóbie, synie Mikołaja, dziedzicu wsi Czernowo 1613 r. (Akta Warszawskie), syn Michał miał syna Wojciecha, po którym synowie, Jakób i Bartłomiej; Jakób pozostawił syna Walentego, którego syn Krzysztof żonaty z Maryanną Słomkowską, z niej synowie: Władysław, pisarz komory celnej w Podłężu, 1839 roku, Tomasz, urzędnik w mennicy warszawskiej, 1839 r. i Józef 1853 r. wylegitymowani w Królestwie.

Bartłomiej, drugi syn Wojciecha, miał syna Mateusza, po którym syn Tomasz zaślubił Wiktoryę Babińską i z niej pozostawił syna Wojciecha, dzierżawcę dóbr Kobylino, w pow. łomżyńskim, wylegitymowany w Królestwie 1844 r. Z tej linii Mateusz, syn Wiktora, 1843 r.; Kazimierz, syn Bartłomieja, z synem Janem, podoficerem wojsk rosyjskich, 1843 r.; Zacharyasz, syn Macieja, w 1844 r.; Adam, Marcin, Jan i Tomasz, synowie Kazimierza i Franciszki Pogorzelskiej, Antoni, syn Franciszka, Marcin, syn Adama, Wojciech, syn Antoniego i Małgorzaty Balińskiej, Mateusz i Franciszek, synowie Macieja i Kunegundy Frankowskiej, Józef, syn Walentego, Ignacy, syn Szymona, Jakób i Tadeusz, synowie Antoniego, wszyscy 1844 r.; Antoni, syn Wawrzyńca, 1848 roku; Jan i Rajmund, w wojsku rosyjskiem, synowie Bernarda i Maryanny Dąbrowskiej, 1848 r.; Marcin, syn Zacharyasza, 1844 r.; Wojciech, syn Pawła i Kunegundy Rakowskiej, 1850 roku; Tomasz, syn Marcina, 1844 roku; Kajetan i Andrzej, synowie Benedykta, 1862 r.; Kacper, syn Macieja i Maryanny Wiszowatej, Julian i Stanisław, w wojsku rosyjskiem, synowie Franciszka, w 1862 roku wylegitymowani w Królestwie.

Po Andrzeju powyższym, podczaszym nurskim, dziedzicu dóbr Jabłonna Łaska 1670 r., miał być syn Antoni, którego syn Maciej pozostawił syna Kazimierza, żonatego z Maryanną Liglińską, z której synowie, Franciszek, ksiądz wikary w Skrzeszewie, w pow. siedleckim, i Grzegorz, wylegitymowani w Królestwie 1844 r.

Paweł, syn Bartłomieja, nabył 1715 r. części wsi Pogorzele i Skibniewa, i z Zofii Skibniewskiej miał syna Krzysztofa, ochrzczonego 1704 r. w par. Skibniew, po którym z żony Zofii syn Jan-Feliks, ochrzczony 1740 r. w par. Skibniewo-Podawce, wylegitymował się w Galicyi Zachodniej 1804 r.

Marcin, syn Antoniego, nabył 1772 r. części Pogorzele, i z żony Ewy pozostawił syna Antoniego, ochrzczonego 1761 r. w parafii Skibniew, wylegitymowanego w Galicyi Zachodniej 1804 r.

Adam, dziedzic części Pogorzele, miał synów, Józefa i Kajetana, którzy w 1773 r. nabyli części Tchorznica Środkowa; po Kajetanie z Anieli Łazowskiej synowie, Adam, 1784 r. i Krzysztof, 1786 r. ochrzczeni w par. Jabłoń, wylegitymowali się w Galicyi Zachodniej 1804 r.

Jakób, syn Piotra, odstąpił 1777 roku części wsi Wrzoski synom swoim, Baltazarowi i Stefanowi; po jednym z tych synów pochodzący, Balcer i Michał legitymowali się w Galicyi Zachodniej 1804 r. (Akta po-Galicyjskie, Quaterniones).

Dyonizy, syn Michała i Reginy, ur. 1781 r. w Postolicach, w Galicyi, wszedł 1806 roku do 12-go pułku piechoty wojsk Ks. Warszawskiego i 1807 r. został podporucznikiem; porucznik, awansował tegoż roku na kapitana, a w 1813 r. na majora; umieszczony 1815 r. w 5-tym pułku piechoty liniowej, wkrótce otrzymał urlop nieograniczony. Odbył kampanie: 1807 r. przeciw Prusom, 1809 r. w Austryi, 1812 roku w Rosyi i 1813 roku w Niemczech.

Franciszek, syn Karola i Julianny Parsklińskiej, ur. 1803 roku we wsi Borzęcinie, w W. Ks. Poznańskiem, postąpił 1822 roku do 1-go pułku piechoty liniowej i w 1831 roku w nagrodę męstwa awansował na podporucznika (Ks. Wojskowe).

Z osiedlonych na Litwie. Jan z wojew. nowogrodzkiem podpisał pospolite ruszenie 1698 r. Stefan, elektor 1733 r. z wojew. brzesko-litewskiego.

Wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty: gub. kowieńskiej: Ignacy, syn Walentego, wnuk Michała, z synem Karolem i wnukiem Adamem 1862 r.; okręgu białostockiego, Kazimierz, syn Stanisława, z synami: Mateuszem, Stanisławem, Wojciechem, Janem, Stefanem i Aleksandrem 1842 r., a Teodor i Stanisław, synowie Stanisława, i Paweł i Piotr, synowie Aleksandra, 1849 i 1857 r.

Licznie rozrodzeni na Białej Rusi, i mają przydomek Peregud. Jan, syn Jana, z synami: Mikołajem, Janem i Aleksandrem, Piotr, Jan i Teodor, synowie Grzegorza, i inni, razem osób 66, wylegitymowani w Cesarstwie 1838 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. mińskiej.

Senatorowie w rodzinie: Andrzej, kasztelan przemętski 1638 roku. Stanisław, kasztelan rogoziński 1648 r. i kaliski 1652 r.

Zasłużona i dawna wielkopolska rodzina; wzięła nazwisko od wsi Pogorzele, w pow. pyzdrskim. Wojciech 1506 r. (Akta Poznańskie), ożeniony z Konstancyą Rozrażewską, kasztelanką rogozińską. Jan żonaty z Barbarą Bnińską 1506 r. Wawrzyniec, poborca poznański 1539 r. Stanisław, surogator kaliski, poseł kaliski 1587 r., stronnik elekcyi Piasta.

Chryzostom i Stanisław, elektorowie 1632 roku z wojew. poznańskiego. Andrzej, kasztelan przemętski 1638 roku, ożeniony z Barbarą Rozrażewską, kasztelanką szremską. Andrzej podpisał elekcyę 1648 roku z ziemią wieluńską. Stanisław, dworzanin królewski, starosta powidzki, kasztelan rogoziński 1648 r., a kaliski 1652 r. Hieronim, dziedzic Bielejewa, starosta powidzki, rotmistrz królewski 1658 r., elektor 1669 r. z wojew. poznańskiego, żonaty z Elżbietą Błociszewską, starościanką ujską, pozostawił z 1-ej żony Apolinary Smoguleckiej synów, Andrzeja i Chryzostoma, którzy podpisali elekcyę 1669 r. z wojew. poznańskiem; po Andrzeju z Jadwigi Koszutskiej synowie, Andrzej i Jan. Jakób z wojew. kaliskiego, Jan z wojew. poznańskiego i Wacław z ziemi dobrzyńskiej, elektorowie 1697 r.

Andrzej z wojew. kaliskiem 1733 r. i Leopold z wojew. poznańskiem 1764 r. podpisali elekcye. Józef, dziedzic wsi Orzeszków, w wojew. poznańskiem 1775 r. (Ks. Gr. Brzeskie, Przedeckie, Wyr. Tryb. Piotrk.).

Odmiana herbu — na tarczy do połowy szachownica, nad nią pół męża trzymającego się rękoma za rant czapki; nad tarczą lilia.

Jakób, dziedzic Czeszramy, w pow. kościańskim, opłacał 1566 roku pobór z tej wsi (Wittyg, Ks. Poborowe).